Affichage des articles dont le libellé est uczenie się. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est uczenie się. Afficher tous les articles

jeudi 24 avril 2008

Jak się uczyć?

Jak być kreatywnym i wzbudzać energię w procesie myślenia?

- Czytać aktywnie, a nie pasywnie. Dokonywać syntezy wiedzy i starać się zrozumieć to, czego już się nauczyliśmy i to, co nowe.

- Uczyć się, jak się uczyć. Znaleźć indywidualną, najlepszą dla siebie metodę uczenia się (najlepiej szybkiego uczenia się). Wiedza o tym, w jaki sposób pracuje mózg pomaga uczyć się efektywnie. Na pewno dobrze jest się uczyć partiami tematycznymi. Po każdej partii robić krótką przerwę - mózg się wtedy "ładuje", odpoczywa. Podczas snu np. utrwala właśnie przyswojone informacje.

- Uczyć się, mając konkretny cel - mając świadomość kierunku uczenia, iść krok za krokiem od samych podstaw.

- Ułożyć plan nauki, nawet jeśli będzie on ulegał wielu zmianom, jest potrzebny. Sprzyja systematyczności. Nawet robiąc powtórki już przerobionego materiału, uczymy się wciąż czegoś nowego. Pomagać sobie diagramami, schematami - tego, co jest do zrobienia, do przyswojenia i do zgłębienia. Wszelkie rysunki i wizualizacje też są pomocne, coś w rodzaju mapy.

- Uczyć się na błędach, odnotowywać, co doprowadziło nas do błędu - żeby wiedzieć, którymi ścieżkami nie chodzić.

- Obserwować swój styl uczenia się, monitorować efekty, dostrzegać dystraktory oraz to, co ułatwia nam przyswajanie wiedzy oraz sprawne myślenie.

- Sprzyjać kreatywności poprzez aranżację otoczenia. W swoim otoczeniu musimy czuć się dobrze, komfortowo, nie za dużo bałaganu na biurku, nie za mocne kolory (rozpraszają). Poza tym dobrze jest raz na jakiś czas zmienić dekoracje, coś dodać, coś odstawić, odświeżyć środowisko pracy (twórczej).

- Dobrze obserwować rzeczywistość taką, jaka jest. Jasność spojrzenia i zaufanie do swoich obserwacji prowadzi do otwartości na nowe odkrycia. Tak naprawdę zawsze możemy poszerzyć pole swojego widzenia i odkryć coś nowego w naszej rzeczywistości.

- Spisywać swoje odkrycia, przemyślenia, wyniki poszukiwań, to, co nas zainteresowało, co nam się skojarzyło ze zgłębianym tematem.

- Kiedy rzecz okazuje się ciężka, zastanawiać się jak ją najlepiej ugryźć - czy przychodzą nam na myśl metody jej ułatwienia. Nie bać się trudności i nie brać ich zbyt poważnie; raczej z uśmiechem jako wyzwanie lub przygodę.

- Rozmawiać o zgłębianym temacie, dyskutować, zmieniać punkty widzenia.

mardi 25 mars 2008

Kształcenie


Kształcenie, kształtowanie, kształt, nadawanie kształtu.


Kształcenie polega na metodycznym uczeniu. Określona wiedza zostaje podzielona na partie, które po kolei mają być przyswojone - zgodnie z wcześniej ustalonym planem. Fragmentaryczność jest konieczna, gdyż całości nie da się opanować na raz. Partie materiału muszą stanowić spójną całość i tworzyć temat. Temat z kolei przedstawiany jest 3-częściowo: wprowadzenie, rozwinięcie, zakończenie (z ewent. wnioskami i pytaniami).

Ważna jest systematyczność, regularnie wprowadzane tematy sumują się i osadzają na gruncie. Rosną kolejne warstwy. Dobrze jest przy nowym temacie nawiązać w skrócie do poprzedniego - w celu utrwalenia oraz stworzenia asocjacji, połączenia w mózgu :-)

Dobrze jest zaangażować emocje oraz różne zmysły: wzrok, słuch, dotyk, myślenie. Proces uczenia staje się wtedy bardziej całościowy i skuteczny.

SAMOKSZTAŁCENIE

Z tym sprawa jest trudniejsza, podejmując samokształcenie nie znamy całości materiału do opanowania - jest to tajemnica, którą chcemy zgłębić. Na pewno ważna jest systematyczność PODEJMOWANIA TEMATU. Plusem takiego procesu i jego mocną stroną jest OSOBISTE ZAINTERESOWANIE, zaangażowanie i pozytywne emocje. Dobrze jest znaleźć grupę osób również zainteresowanych daną dziedziną wiedzy, a nawet mistrzów, specjalistów. Należy zadawać pytania i drążyć problemy - szukać ich rozwiązania. Słuchać swoich własnych pytań, zainteresowań i dążyć do ich zaspokojenia.

Co nam pomaga w samookształceniu?
- książki, artykuły, czasopisma
- blogi, forum, witryny poświęcone danej wiedzy
- grupy zainteresowanych hobbystów, specjalistów itp. - środowisko jakiejś społeczności
- obserwacja zjawisk, obiektów zainteresowania
- wyciąganie własnych wniosków z literatury, rozmów i obserwacji
- przeprowadzanie eksperymentów
- wyrażanie swojej wiedzy i pytań publicznie -> informacje zwrotne (feed back)

* dodatek: z bolgu Einego - http://autodafe.salon24.pl/30732,index.html

"Oto dziecko posiada zadatki (talent) myślenia abstrakcyjno-formalnego (matematycznego) i objawia pasję do działań w tej dziedzinie. Wychowanie (kształcenie, formacja) wobec tego dziecka, będzie polegało na pomocy nauczyciela (i rodziców) w staniu się przez niego matematykiem (gdy będzie człowiekiem dojrzałym). Oczywiście, myślę tutaj wolność " ku" , a nie wolność "od".

Wychowanie więc, niczego w dziecku nie stwarza. Jest prawidłowe, gdy na podstawie rozpoznaniu życia wewnętrznego dziecka służy mu w stawaniu się osobą miłującą prawdę, dobro i piękno.

Drugą fundamentalną zasadą tak rozumianego wychowania (kształcenia, formacji) jest: aby uczeń stał się tym kim jest, należy mu zapewnić przestrzeń wolności.

Autoformacja jest trudem, proces stawania się osobą jest związany z wysiłkiem i pracą. Uczeń winien być wolnym od działań i zadań ,które autoformację uniemożliwiają lub ją utrudniają i jest to wolność " ku"."