Jak się uczyć?

Jak być kreatywnym i wzbudzać energię w procesie myślenia?

- Czytać aktywnie, a nie pasywnie. Dokonywać syntezy wiedzy i starać się zrozumieć to, czego już się nauczyliśmy i to, co nowe.

- Uczyć się, jak się uczyć. Znaleźć indywidualną, najlepszą dla siebie metodę uczenia się (najlepiej szybkiego uczenia się). Wiedza o tym, w jaki sposób pracuje mózg pomaga uczyć się efektywnie. Na pewno dobrze jest się uczyć partiami tematycznymi. Po każdej partii robić krótką przerwę - mózg się wtedy "ładuje", odpoczywa. Podczas snu np. utrwala właśnie przyswojone informacje.

- Uczyć się, mając konkretny cel - mając świadomość kierunku uczenia, iść krok za krokiem od samych podstaw.

- Ułożyć plan nauki, nawet jeśli będzie on ulegał wielu zmianom, jest potrzebny. Sprzyja systematyczności. Nawet robiąc powtórki już przerobionego materiału, uczymy się wciąż czegoś nowego. Pomagać sobie diagramami, schematami - tego, co jest do zrobienia, do przyswojenia i do zgłębienia. Wszelkie rysunki i wizualizacje też są pomocne, coś w rodzaju mapy.

- Uczyć się na błędach, odnotowywać, co doprowadziło nas do błędu - żeby wiedzieć, którymi ścieżkami nie chodzić.

- Obserwować swój styl uczenia się, monitorować efekty, dostrzegać dystraktory oraz to, co ułatwia nam przyswajanie wiedzy oraz sprawne myślenie.

- Sprzyjać kreatywności poprzez aranżację otoczenia. W swoim otoczeniu musimy czuć się dobrze, komfortowo, nie za dużo bałaganu na biurku, nie za mocne kolory (rozpraszają). Poza tym dobrze jest raz na jakiś czas zmienić dekoracje, coś dodać, coś odstawić, odświeżyć środowisko pracy (twórczej).

- Dobrze obserwować rzeczywistość taką, jaka jest. Jasność spojrzenia i zaufanie do swoich obserwacji prowadzi do otwartości na nowe odkrycia. Tak naprawdę zawsze możemy poszerzyć pole swojego widzenia i odkryć coś nowego w naszej rzeczywistości.

- Spisywać swoje odkrycia, przemyślenia, wyniki poszukiwań, to, co nas zainteresowało, co nam się skojarzyło ze zgłębianym tematem.

- Kiedy rzecz okazuje się ciężka, zastanawiać się jak ją najlepiej ugryźć - czy przychodzą nam na myśl metody jej ułatwienia. Nie bać się trudności i nie brać ich zbyt poważnie; raczej z uśmiechem jako wyzwanie lub przygodę.

- Rozmawiać o zgłębianym temacie, dyskutować, zmieniać punkty widzenia.

słowa słowa słowa

paroles paroles paroles :)

Słowa wiele potrafią, ale nie same w sobie, lecz za sprawą człowieka i znaczenia, jakie niosą. Słowo wyglądające tak samo, brzmi jednak inaczej w ustach różnych osób. Oddziałuje odmiennie w innym kontekście. Słowo oddaje rzeczywistość i świadomość osoby, która go używa.

Każdy z nas ma swój słownik. W zależności od doświadczeń, miejsca, zdarzenia, uczucia i postacie nakładają się na słowa, tworzą niepowtarzalną sieć znaczeniową. Powstają symbole.

istnienie potencjalne

W jaki sposób istnieje ogień? Czy istnieje zanim go rozpalę? Co to jest ogień? Czy to jest drewno, które się pali, czy to jest ciepło, które się wydziela, czy to są migające języki, które przemieniają drewno w popiół?

Ogień można wywołać w dowolnym miejscu, do którego dociera powietrze. Ogień istnieje potencjalnie w powietrzu, w biurku, przy którym siedzę, w komputerze, w moim ciele. Wystarczy go wywołać... Jak więc nazwać to istnienie ognia?

Zanim człowiek odkrył, jak wzniecać ogień, ogień istniał. Płonęły lasy, bulgotała gdzieś gorąca lawa, która pozostawiała za sobą zgliszcza. Potencjał ognia już był, możliwość jego zaistnienia. Można by ten sposób istnienia ognia nazwać potencjalnym.

Istnienie potencjalne to coś na wzór energii potencjalnej. Istnienie obserwowalne (materialne, uchwytne zmysłami) to coś na wzór energii kinetycznej, związanej z obserwowanym ruchem. Natomiast istnienie potencjalne to coś w rodzaju energii potencjalnej, która może się przekształcić w inny rodzaj energii (np. kinetyczną), ale która nie wiąże się z obserwowalnym ruchem.